Ετικέτες

80's (1) αγανακτισμένοι (1) ανθρακωρύχοι (1) απεργία (1) απολιτικ (1) Αρκετά Καλός (1) Βαρουφάκης (1) Βενιζέλος (1) γάμος (1) γλυκά (1) γλώσσα (1) διήγημα (1) εκλογές 2015 (2) εξουσία (1) επαίτες (1) επιβάτες (1) επιστολή (1) Ζωή Κωνσταντοπούλου (1) ηλεκτρικός (3) θαυμάζω (1) θηλυκότητα (1) καθρέφτης (1) Καλλιθέα (1) κιλά (1) ΚΚΕ (1) κράζω (1) κρίση (1) κυβέρνηση (2) Κύριος (1) Λάλας (1) μάγος (1) μαντήλα (1) Μεγάλη Βρετανία (1) Μέρκελ (1) μέσα κοινωνικής δικτύωσης (1) Μοναστηράκι (2) Μουσουλμανισμός (1) μπούργκα (1) ναρκωτικά (1) ΝΔ (1) Παπαδιαμάντης (1) παραμύθι (2) ΠΑΣΟΚ (1) Πλατεία Δαβάκη (1) πολιτικά ορθό (1) πολιτική ορθότητα (1) ΠΟΤΑΜΙ (1) πρίζα (1) πρωθυπουργός (1) Ρωξάνη (1) Σαμαράς (2) σπολλάτη. παιδιά (1) Σταχτομπούτα (1) ΣΧΕΣΕΙΣ (1) σχέσεις (1) ταινία (1) Ταύρος (2) Τέλειος (1) Τζήμερος (1) τραπέζι (1) Τριανταφυλλίδης (1) Τσίπρας (2) τυρκουάζ (1) υλική στέρηση (1) φεμινισμός (1) φτώχεια (1) Χατζηνικολάου (1) χορευτής (1) Χριστούγεννα (1) χωριό του Άι Βασίλη (1) ψήφος (1) AIDS (1) Barbie (1) Da Capo (1) facebook (1) gay (1) jumbo (1) LGSM (1) lifestyle (1) Matthew Warchus (1) pride (1) social media (1) tweet (1) twitter (1)

Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ, ΑΥΤΗ Η ΛΥΤΡΩΣΗ

Ο Anouilh λέει στον πρόλογο της ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ του ότι η τραγωδία ξεκουράζει. Προφανώς με την έννοια ότι όλα ακολουθούν μια προκαθορισμένη πορεία από την οποία δεν πρόκειται να βγουν. Όλα υπακούουν σε μια νομοτέλεια με προορισμό το τέλος, που έτσι κι αλλιώς είναι αναπόδραστο. Αλλά και γιατί η τραγωδία σε απορροφά, σε κατατρώει, δεν σου αφήνει περιθώριο να σκεφτείς τίποτε άλλο εκτός από αυτό που παρακολουθείς. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και στο ποδόσφαιρο. Είναι ένα θέαμα με απίστευτη δυναμική, έντονη φόρτιση , λόγος για να διαιρέσει ή να ενώσει. Και γι' αυτό και απορροφά, χωρίς να αφήνει περιθώριο για παράπλευρες σκέψεις. Δεν υπάρχουν μουσικές για να ξυπνήσουν μνήμες, δεν υπάρχουν ιστορίες για να γίνουν αναφορές, δεν υπάρχει τίποτε άλλο εκτός από 22 παίχτες που κυνηγάνε τη νίκη, η οποία τους περιμένει, πού αλλού, στο τέρμα. Η νίκη είναι ένα τέρμα. Κάπως έτσι σκέφτηκα την πρώτη φορά που συνειδητά και από μόνη μου κάθησα να δω έναν ποδοσφαιρικό αγώνα. Από τότε κάπως έτσι βλέπω το ποδόσφαιρο, ένα θέαμα και ένα άθλημα με μια δύναμη λυτρωτική. Κατά παραλλαγή λοιπόν, le foot, cela repose...